Instalacja Windows 11 wymaga przygotowania bootowalnego pendrive’a, włączenia TPM 2.0 i Secure Boot w BIOS/UEFI oraz uruchomienia instalatora z nośnika w trybie UEFI. Przy instalacji na czysto dane z wybranej partycji zostaną usunięte.
Sprawdź, czy komputer jest gotowy
Przed rozpoczęciem przygotuj sprzęt i ustawienia potrzebne do instalacji:
- Pendrive USB o pojemności co najmniej 8 GB, który zostanie przeznaczony na nośnik instalacyjny.
- TPM 2.0 włączone w BIOS/UEFI. Na płytach głównych AMD funkcja może nazywać się fTPM, a na komputerach z procesorem Intel często Intel PTT.
- Secure Boot, czyli bezpieczny rozruch, włączony w ustawieniach UEFI.
- Kopia zapasowa dokumentów, zdjęć i innych plików zapisanych na dysku komputera.
Jeżeli w BIOS-ie nie widzisz opcji TPM, sprawdź dokumentację płyty głównej i dostępność aktualizacji BIOS. Nazwy ustawień oraz wygląd menu różnią się między producentami, na przykład ASUS, MSI i Gigabyte.
Jak zainstalować Windows 11 krok po kroku?
Do przygotowania nośnika możesz użyć oficjalnego obrazu systemu Windows 11 lub narzędzia Media Creation Tool firmy Microsoft. Narzędzie pobiera pliki instalacyjne i zapisuje je na pendrive’ie, który później posłuży do uruchomienia instalatora.
Przed rozpoczęciem instalacji odłącz inne zbędne nośniki USB. Zmniejsza to ryzyko wybrania niewłaściwego dysku lub partycji.
- Przygotuj nośnik USB. Podłącz pendrive o pojemności co najmniej 8 GB i utwórz na nim nośnik instalacyjny Windows 11 za pomocą Media Creation Tool.
- Wejdź do BIOS/UEFI. Uruchom ponownie komputer i podczas startu naciskaj klawisz używany przez producenta płyty głównej. Najczęściej jest to F2 albo Delete, a w niektórych komputerach także F8 lub inny klawisz.
- Włącz TPM 2.0. Odszukaj ustawienie TPM, Intel PTT albo AMD fTPM i ustaw je jako włączone. Jeśli opcja jest niedostępna, sprawdź ustawienia zabezpieczeń procesora oraz dokumentację płyty.
- Włącz Secure Boot. Upewnij się, że komputer korzysta z trybu UEFI, a nie Legacy lub CSM. Zapisz zmiany i uruchom komputer ponownie.
- Wybierz rozruch z USB. Otwórz menu bootowania, często dostępne po naciśnięciu F8, F11 lub F12. Wybierz pozycję oznaczoną jako UEFI: USB albo UEFI: nazwa pendrive’a, a następnie zatwierdź wybór.
- Rozpocznij instalację. Po uruchomieniu instalatora wybierz język, format czasu i układ klawiatury, a następnie kliknij „Dalej” i „Zainstaluj teraz”.
- Wybierz typ instalacji. Uaktualnienie zachowuje pliki, ustawienia i aplikacje, natomiast opcja niestandardowa, „Niestandardowa: tylko zainstaluj system Windows”, służy do instalacji na czysto.
- Wybierz dysk i partycję. Przy instalacji na czysto wskaż partycję systemową lub nieprzydzielone miejsce. Usuwaj i formatuj partycje tylko wtedy, gdy masz kopię zapasową i świadomie chcesz skasować ich zawartość.
- Poczekaj na skopiowanie plików. Komputer uruchomi się ponownie kilka razy. Nie naciskaj wtedy klawisza uruchamiającego instalator z USB, aby system mógł przejść do kolejnego etapu.
- Skonfiguruj Windows 11. Ustaw region, klawiaturę, konto użytkownika, połączenie z siecią oraz pozostałe opcje wyświetlane przez kreator pierwszego uruchomienia.
Instalacja niestandardowa może usunąć dane z wybranej partycji. Jeżeli chcesz zachować pliki i programy, nie wybieraj jej bez sprawdzenia kopii zapasowej. W przypadku aktualizacji uruchom instalator z działającego systemu Windows i wybierz opcję zachowania plików, ustawień oraz aplikacji, jeśli jest dostępna dla danej konfiguracji.
Co zrobić, gdy pojawia się błąd „This PC can’t run Windows 11”?
Ten komunikat najczęściej wynika z wyłączonego TPM 2.0 albo uruchomienia instalatora w nieprawidłowym trybie rozruchu. Sprawdź kolejno:
- TPM 2.0 – wróć do BIOS/UEFI i włącz TPM, Intel PTT lub AMD fTPM.
- Secure Boot – włącz bezpieczny rozruch, jeżeli komputer działa w trybie UEFI i ustawienie jest dostępne.
- Tryb bootowania – uruchom menu startowe i wybierz wpis „UEFI: USB”, a nie samą nazwę pendrive’a.
- Tryb Legacy lub CSM – wyłącz go, jeśli blokuje uruchomienie instalatora w trybie UEFI.
- BIOS płyty głównej – sprawdź, czy producent nie wymaga aktualizacji oprogramowania układowego do obsługi TPM lub Windows 11.
Jeżeli po aktualizacji BIOS nadal nie ma opcji TPM, sprawdź specyfikację płyty głównej i procesora. Brak wymaganej funkcji sprzętowej oznacza, że komputer może nie spełniać oficjalnych wymagań instalacji.
Najczęstszy błąd polega na wybraniu zwykłego wpisu USB zamiast pozycji zaczynającej się od „UEFI”. Ponowne uruchomienie instalatora z właściwego wpisu oraz włączenie TPM rozwiązuje wiele problemów pojawiających się przed rozpoczęciem instalacji.
